Mustafa Kemal Atatürk — Vatan Sağ Olsun
×
Kore Savaşı Ana Sayfa › Kore Savasi Anilari › Bir Bölük Türk ve Kore: Yarbay Anthony Herbert’in “Soldier” Kitabındaki Kunuri Süngü Hücumu Anısı

Bir Bölük Türk ve Kore: Yarbay Anthony Herbert’in “Soldier” Kitabındaki Kunuri Süngü Hücumu Anısı

BİRİNCİL CEPHE HATIRATI • YABANCI KOMUTANLARIN TANIKLIĞI

“Türkler Asla Tuzağa Düşürülemez; Başı Belada Olanlar Onları Kuşatanlardır!”

Kaynak Eser: Yarbay Anthony B. Herbert (ABD Ordusu) — “Soldier” (Asker), Holt, Rinehart and Winston Yay., New York, 1973 • Muharebe: Kunuri Kuşatması (Kasım 1950, Kuzey Kore).

1. Yarbay Anthony B. Herbert (1930–2014) Kimdir?

Emekli Yarbay Anthony B. Herbert, Amerikan askeri tarihinin en tanınmış savaş kahramanlarından biridir. 1950 yılında Kore Savaşı patlak verdiğinde henüz 20 yaşında genç bir asker olarak ABD 2. Piyade Tümeni’nin 38. Piyade Alayı saflarında cepheye katılmıştır. Kasım 1950 sonundaki ilk büyük Çin genel taarruzu sırasında, kendi Amerikan birliği ağır kayıplar vererek geri çekilirken

1. Türk Tugayı’na (“Şimal Yıldızı”)

irtibat görevlisi olarak düşmüş ve dört tarafı kuşatılan bir Türk piyade bölüğüyle birlikte çemberi yarmak için omuz omuza çarpışmıştır.


Kunuri Boğazı’nda Türk askeriyle birlikte verdiği bu ölüm kalım mücadelesindeki cesaretinden ötürü bizzat Türkiye Cumhuriyeti ve Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından da kahramanlık madalyası (Osmaniye / Türk Harp Madalyası) ile ödüllendirilmiştir. Kore Savaşı’nı 4 Gümüş Yıldız (Silver Star), 3 Bronz Yıldız (Bronze Star) ve 4 Mor Kalp (Purple Heart) madalyasıyla “Kore Savaşı’nın en çok madalya kazanan Amerikalı askeri” olarak tamamlayan Herbert, daha sonra Vietnam Savaşı’nda da tabur komutanı olarak görev yapmış ve 1973 yılında yayımlanan “Soldier” (Asker) adlı ünlü otobiyografisinde Kunuri’de Türk bölüğüyle yaşadığı o unutulmaz günü bütün dünyaya anlatmıştır.

2. “Bir Bölük Türk ve Kore” — Yarbay Anthony Herbert’in Kaleminden Kunuri Anısı

Parlak bir askeri kariyere sahip olan Anthony Herbert, 1950 yılının dondurucu bir Kasım gününde Kunuri bölgesinde etrafı binlerce Çin askeriyle kuşatılmış bir Türk bölüğüyle birlikte yaşadıklarını “Soldier” adlı eserinde şu tarihi cümlelerle aktarmaktadır. Aşağıdaki satırlar, “Türk askeri nasıl savaşır?” sorusuna bir Amerikalı savaş kahramanının cephede bizzat yaşayarak verdiği cevaptır:

“Türkler bir bölük kadardılar. Bulunduğumuz tepe üzerine mevzilerimizi hazırladık ve gelecek emirleri beklemeye koyulduk. Ben Türkçe bilmiyordum ve onlardan da İngilizce konuşan kimse yoktu. Böylece sessiz ve dondurucu soğuk bir gece geçirdik.

Ertesi sabah uyandığımızda kendimizi Çinliler tarafından tamamen kuşatılmış halde bulduk. Çok gergindim. Hiç savaş tecrübesi olmadığını düşündüğüm bir birlikle beraberdim ve onlarla tek kelime konuşamıyordum. Onlar ise daha mutlu olamazlardı! Oturup adeta piknik yaptılar. Ne tarafa baksalar düşman vardı; hangi tarafa ateş etseler Çinlileri vurabilirlerdi. Onlar da tüm sabahı soğukkanlılıkla ateş ederek geçirdiler. Ben ise bir kenarda oturmuş, bu çemberden nasıl sağ çıkacağımızın planlarını yapıyordum.

Güneş yükseldiğinde herkesin cephanesi iyice azalmıştı ama Türkler yine de inanılmaz derecede sakindiler. Birden ayağa kalkıp bir avcı zinciri oluşturdular, uzun süngülerini tüfeklerine taktılar ve gülümseyerek yüzlerini kuzeye (düşmanın ana merkezine doğru) döndüler. Döndükleri yönü gördüm ve anında anladım ki, gitmek istediğim yön orası değildi! Ayağa fırladım ve yumruğumu güneye (dost hatların bulunduğu çıkış yönüne) doğru savurmaya başladım.

Türklerin oluşturduğu muharebe hattı benim işaretimle güneye doğru çark etti ve birden kendimi tüm Kore Savaşı içerisinde gördüğüm en mükemmel eski usul süngü hücumunun içinde buldum!

Buradan şu dersi çıkardım: Türkler asla tuzağa düşürülemez. Başı belada olan kişiler, onları kuşatanlardır!

O gün, onları süngülerini kullanırken görmek ilham vericiydi. Onlar adeta birer dervişti. Sıra dışı bir süngü teknikleri vardı ve bize Fort Benning’de (Amerikan Piyade Okulu’nda) öğrettikleri gibi değildi. Düşmanın üzerine atlıyorlar, süngüyü düşmana saplıyorlar, etraflarında tam tur dönüyor ve tüfeğin kabzasına sol elleriyle bastırarak düşmanı etkisiz hale getirip anında bir sonraki hedefe geçiyorlardı.

O güne dair en canlı şekilde hatırladığım şey ise; o süngü hücumunu izlerken Tanrı’ya, Birleşmiş Milletler’e veya Türklerin bizim yanımızda savaşmasına sebep olan her kimse, o kişiye karşı duyduğum derin minnet duygusudur.”

— Yarbay Anthony B. Herbert, “Soldier” (1973)

3. Hatıratın Askeri ve Tarihsel Analizi: Türk Süngü Doktrini Neden Farklıydı?

Yarbay Anthony Herbert’in tanıklığında dikkat çeken teknik ve psikolojik unsurlar, 1. Türk Tugayı’nın Kunuri ve iki ay sonraki Kumyangjang-ni muharebelerinde nasıl zafer kazandığını açıkça izah etmektedir:

  • Kuşatma Altında Psikolojik Üstünlük: Amerikan birlikleri motorize ikmale ve ağır topçu/hava desteğine dayalı bir savaş doktriniyle eğitildikleri için, ikmal yolları kesilip çembere alındıklarında “kuşatılma paniği” yaşıyorlardı. Oysa Çanakkale ve İstiklal Harbi gazisi subaylar tarafından yetiştirilen Türk askeri için cephanenin bitmesi muharebenin sonu değil, “asıl piyade muharebesi olan süngü hücumunun başlangıcı” anlamına geliyordu.
  • Kuzeye Dönüşün Anlamı: Herbert’in anısında cephaneleri biten Mehmetçiklerin süngü takıp önce kuzeye (düşmanın en yoğun olduğu yöne) dönmeleri, geri çekilmeyi akıllarından bile geçirmediklerini; ancak Amerikalı irtibat askerinin güneydeki ana birliği işaret etmesi üzerine çemberi güney yönünde yararak çıktıklarını göstermektedir.
  • Fort Benning’de Öğretilmeyen “Dönerek Çıkarma” Tekniği: Türk piyade talimnamelerinde yer alan ve Herbert’in hayranlıkla tarif ettiği kabzaya sol elle baskı yaparak yarım dönüşle süngüyü kurtarma hareketi, kasaturanın düşman gövdesinde sıkışmasını önleyen ve askere saniyeler içinde ikinci hedefe yönelme hızı kazandıran geleneksel Türk yakın dövüş tekniğidir.

Kunuri dağlarında bir bölük Mehmetçiğin sergilediği bu sarsılmaz cesaret, yalnızca genç Amerikalı asker Anthony Herbert’in hayatını kurtarmakla kalmamış; ABD 8. Ordusu’na bağlı binlerce müttefik askerin Pongmyong-ni Boğazı’ndan sağ çıkmasını sağlayarak dünya harp tarihine unutulmaz bir ders olarak kaydedilmiştir.