Türk askeri Kore’de yalnızca süngüsü ve savaşçı ruhuyla değil, aynı zamanda savaşın ortasında kimsesiz kalan çocuklara uzattığı şefkat eliyle de Güney Kore milletinin kalbinde silinmez bir iz bırakmıştır. Anne ve babalarını bombardımanlarda kaybeden Koreli çocukların aç ve açıkta kaldığını gören 1. Türk Tugayı komutanlığı, 1951 baharında Seul’ün güneyindeki Suwan (Suwon) kentinde “Ankara İlkokulu ve Yetimhanesi” (Ankara School) adını verdiği tarihi kurumu açmıştır.
1. Mehmetçiğin Tayınından Kesilen Erzak ve Maaş Bağışları
Başlangıçta 79 kimsesiz Koreli çocukla açılan Ankara Yetimhanesi’nin tüm gıda, giyecek, ısınma ve sağlık giderleri Türk subay, astsubay ve erlerinin kendi maaşlarından ve günlük erzak istihkaklarından yaptıkları gönüllü kesintilerle karşılanmıştır. Kısa sürede kapasitesi büyüyen Ankara Okulu’nda 640’tan fazla Koreli yetim çocuk barındırılmış; Türk askeri doktorları çocukların tedavisini üstlenirken, Mehmetçikler çocuklara hem Türkçe hem Korece dersler vermiştir.
2. Ayla’dan Gerçek Tarihe: 1966’ya Kadar Süren Vefa
Astsubay Süleyman Dilbirliği’nin “Ayla” (Kim Eun-ja) ile yaşadığı gerçek hikâyenin de yuvası olan Suwan Ankara Okulu, 1. Tugaydan sonra gelen Türk tugayları tarafından da 1966 yılına kadar kesintisiz yaşatılmıştır. Bugün Güney Kore’nin Suwon kentinde Ankara Okulu’nun anısını yaşatan bir anıt bulunmakta ve o okulda büyüyen Koreli çocuklar Türkiye’yi “ikinci vatanları” olarak selamlamaktadır.
📚 KAYNAKÇA VE AKADEMİK BELGE ATIF KUTUSU
Bu makalede yer alan tarihsel veriler, birlik tabloları ve arşiv kayıtları; Dr. Mehmet Savcı tarafından hazırlanan ve Dr. Öğr. Üyesi Hüseyin Cevahir Kayam danışmanlığında kabul edilen “Kore Savaşına Katılan Türk Birlikleri” (T.C. İstanbul Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul, 2018, YÖK Tez No: 10195341, Sayfa 183–191) adlı akademik çalışmadan alınmıştır.